اگرکودکی باترس زندگی کند:  می آموزد که بهراسد.

اگرکودکی با احساس ترحم زندگی کند:  می آموزد که احساس بدبختی کند.

اگرکودکی باتمسخرزندگی کند:  می آموزدکه متزلزل باشد.

اگرکودکی باحسادت زندگی کند:  می آموزد که حسودباشد.

اگرکودکی باشرمندگی زندگی کند:  می آموزدکه احساس گناه کند.

اگرکودکی باآگاهی برتوانایی هایش زندگی کند:   می آموزد که اعتماد به نفس داشته باشد.

اگرکودکی باعشق بدون قیدوشرط زندگی کند:  می آموزد که عشق بورزد.

اگرکودکی باتأیید زندگی کند:  می آموزد که خویشتن رادوست بدارد

اگرکودکی بابینش وشناخت زندگی کند:  می آموزد که در زندگی هدف داشته باشد.

اگرکودکی باتعاون زندگی کند:  می آموزد که سخاوتمند باشد.

اگرکودکی باصداقت وانصاف زندگی کند:  می آموزد که راستگو ودرستکارباشد.

اگرکودکی بااحساس امنیت زندگی کند:  می آموزد که به خود واطرافیانش اعتماد داشته باشد.

اگرکودکی بادوستی ومهربانی زندگی کند:  می آموزد که زندگی را زیبا ببیند.

اگرکودکی بابردباری زندگی کند:   می آموزد که صبورباشد.

اگرکودکی باتشویق بجا زندگی کند:  می آموزد که قدردانی کند.

اگرشمابا آرامش زندگی کنید:   کودک شما می آموزد که بدون اضطراب زندگی کند.

براستی :وودک شما با کدامین زندگی می کند؟ شما با کدامین پرورش یافته اید؟ شاید شما احساس خوبی از تربیت خود ندارید. تصور می کنید پدر و مادرتان در حق شما کوتاهی کرده اند؟ مثبت فکر کنید و نیمه پر لیوان را ببینید.  مطمئن باشید پدر و مادر شما چیزی بیشتر از آنچه در تربیت شما بکار گرفته اند بلد نبوده اند و گر نه اکثر پدر و مادرها بهترین را برای فرزندانشان طالبند.

الان هم دیر نیست از همین امروز تصمیم بگیرید چیز هایی را که پدر و  مادرتان فضای لازم را برایتان بوجود نیاورده اند را بیاموزید. البته اذعان می کنم کار بسیار سختی است، آن کجا که در طفولیت به شکل ناخودآگاه چیزی را بیاموزید و آن کجا در بزرگسالی بخواهید خودتان و شیوه زندگی تان را اصلاح کنید. اما به قول بزرگترها کار نشد ندارد تلاش و پیگیری لازم است.